در طبقه‌ی سوم یک ساختمان دهه‌ی هشتادی در زعفرانیه، نیلوفر و سامان خانه‌ای ساخته‌اند که اولین چیزی که در آن به چشم می‌آید، چیزهایی است که نیست. نه فرش شلوغی هست، نه دیوار رنگی و نه قفسه‌ای پر از خرده‌ریز. به‌جایش سه متریال اصلی، بارها و بارها تکرار شده‌اند.
سه متریال، یک قانون
«از اول قرار گذاشتیم فقط سفید، چرم مشکی و سنگ داشته باشیم» نیلوفر می‌گوید. کاناپه‌ی چرمی را دست‌دوم از یک خانه‌ی قدیمی در نیاوران خریده‌اند و میزهای مکعبی تراورتن را یک سنگ‌بری در خیابان قزوین برایشان بریده است؛ هر کدام حدود ۱۴ میلیون تومان.
نور، بی‌پرده‌ی سنگین
پنجره‌های رو به جنوب فقط پرده‌ی کتان سفید دارند. سامان می‌گوید زمستان‌ها آفتاب تا وسط نشیمن می‌آید و سنگ‌ها گرمش را تا عصر نگه می‌دارند.
خانه باید جای نفس کشیدن باشد، نه انبار چیزهایی که یک روز شاید لازم شوند.
چیزهایی که از این خانه یاد گرفتیم
- یک متریال اصلی را در سه جای مختلف تکرار کنید تا خانه یکدست شود.
- مبل دست‌دوم باکیفیت را با رویه‌ی تازه، به مبل نوی ارزان ترجیح دهید.
- برای پرده‌ی اتاق آفتاب‌گیر، کتان سفید کافی است.
