لیلا نقاش است و می‌گوید در خانه نمی‌خواهد رنگ ببیند؛ رنگ را برای بوم نگه می‌دارد. نشیمن ۳۰ متری‌اش کاناپه‌ی کرم، میز سنگ مرمریت و دیوار سفید دارد.
یک لکه‌ی رنگ، هر هفته تازه
تنها رنگ اتاق، دسته‌گلی است که هر پنجشنبه از گلفروشی سر کوچه می‌خرد: صدتومانی در بهار، داوودی در پاییز. «این طوری خانه هر هفته کمی عوض می‌شود، بی‌آنکه چیزی بخرم.»
نکته‌ی عکاس
اگر نشیمنتان خنثی است، گلدان را جایی بگذارید که از در ورودی دیده شود. اولین نگاه به خانه، حال بقیه‌ی روز را می‌سازد.
